Сваркі

Я ўвесь час цябе вінавачу. Гэта мой спосаб зачапіць цябе. Падабрацца бліжэй да тваёй душы. Разгледзець кожную грань тваіх пачуццяў. Зведаць кожнае трымценне тваіх нерваў. Наганю і зараз.
Ты ў сварках нашых бачыш толькі вонкавае. А ў іх ёсць рамантыка. У іх нават ёсць мэта і сэнс. Не, не пакрыўдзіць цябе, не абразіць, не зрабіць балюча, не змяніць цябе і нават не ўпікнуць у нечым. Мэта ў тым, каб стаць бліжэй. Мае самыя шчырыя сваркі - з блізкімі мне людзьмі. Ты, напэўна, бачыла, як я сварыўся з бацькамі. Табе было страшна. Бедныя мае бацькі. Мне так часам шкада, што я на іх, бывае, крычу, ганю на іх з-за лухты. Я хачу забраць гэта і больш так з імі не рабіць.
Але з табой. У мяне іншая мэта ў нашых сварках. Стаць бліжэй. Каб ты разумела мяне лепш. Накрычаць, зрабіць па-мойму. Але каб бліжэй. Ты баішся сварак, лічыш, што яны псуюць адносіны. Але не варта. Гэта маё праяўленне пачуццяў. Адно з. А магчыма, тое, якое ты бачыш часцей за астатнія. Гэта праяўленне таго, што мне не ўсё роўна як мінімум. Я хачу быць з табой. Аб'яднаць нашы нервы ў адзіным парыве. Чалавек - не толькі біялогія. Чалавек яшчэ і псіхіка. Я так яднаю нашы псіхікі. Мая нейкая расхістаная. Але ж у яе свае прычыны і сваё развіццё. А сваркі дапамагаюць мне наблізіць сваю да твае. Не, не зрабіць цябе такой жа вар'яткай. Зрабіць так, каб нейроны ў мазгу працавалі аднолькава і ішлі падобнымі шляхамі. Мы разам. І гэта праяўленне маіх пачуццяў да цябе. Не бач у гэтым толькі негатыў. Тут ёсць свая мэта і свой сэкс сэнс.